ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଆୟୋଜିତ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀରେ ଏକ୍ସିଲର ଭେଞ୍ଚର୍ସର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ତଥା ଇନଫୋସିସର ସହ-ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା କ୍ରିସ ଗୋପାଳକ୍ରିଷ୍ଣନ୍ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ୨୦୪୭ ସୁଦ୍ଧା ଭାରତକୁ ଏକ ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପରିଣତ କରିବା ପାଇଁ ହେଲେ ଆମକୁ ଗବେଷଣା (Research) କୁ ବାସ୍ତବ ଉତ୍ପାଦ (Products) ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ପରିଣତ କରିବାକୁ ହେବ।​ତାଙ୍କ ଅଭିଭାଷଣର ପ୍ରମୁଖ ବିଷୟବସ୍ତୁ:​ଶିଳ୍ପ ଓ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ସମନ୍ୱୟ: ଇନୋଭେସନକୁ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଶିଳ୍ପ ଜଗତ (Industry) ଏବଂ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ (Academia) ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶକ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାର ଏକ ଭଲ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି ଆଇଆଇଟି ମାଡ୍ରାସର (IIT Madras) ରିସର୍ଚ୍ଚ ପାର୍କ, ଯେଉଁଠାରେ ଶିଳ୍ପ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗବେଷଣା ଏକାଠି କରାଯାଉଛି। ​ଡିପ୍ ଟେକ୍ (Deep Tech) ପାଇଁ ପରିବେଶ: ଡିପ୍ ଟେକ୍ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ ଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ଲାବୋରେଟୋରୀ ଏବଂ ଏକାଡେମିକ ଗବେଷଣାରୁ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି। ଭାରତରେ ଏପରି ଏକ ଅନୁକୂଳ ପରିବେଶ ବା ‘ଇକୋସିଷ୍ଟମ’ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର ଯାହା ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପୁଞ୍ଜିକୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିପାରିବ।​ଆର୍ଥିକ ଶକ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ବୈଷୟିକ ଶକ୍ତି: ସେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ, କୌଣସି ଦେଶ ବୈଷୟିକ ଏବଂ ବୈଜ୍ଞାନିକ ସ୍ତରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ହିଁ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ତରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ହାସଲ କରିପାରିବ। ଭାରତକୁ ଏକ ‘ଉତ୍ପାଦକ ରାଷ୍ଟ୍ର’ (Product Nation) ଭାବେ ଗଢ଼ିବା ପାଇଁ ଡିପ୍ ଟେକ୍ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ।​ନିବେଶ ଓ ସହଯୋଗ: ଭାରତୀୟ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ ଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ବିଦେଶୀ ପୁଞ୍ଜି ଆକୃଷ୍ଟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେଣି। ଯଦି ଆମେ ଗବେଷଣାଗାରର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବଜାର ଉପଯୋଗୀ କରିପାରିବା, ତେବେ ଏହା ଆହୁରି ବଢ଼ିବ। ​”୨୦୪୭ ସୁଦ୍ଧା **’ବିକଶିତ ଭାରତ’**ର ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବାକୁ ହେଲେ ଆମକୁ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ବୈଷୟିକ ସ୍ତରରେ ଆଗୁଆ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ।” — କ୍ରିସ ଗୋପାଳକ୍ରିଷ୍ଣନ୍