ଡାଭୋସ୍: ସୁଇଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଡାଭୋସ୍ଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥନୈତିକ ଫୋରମ୍ (WEF) ରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମୁଦ୍ରା ପାଣ୍ଠି (IMF) ର ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟ ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞ ତଥା ହାର୍ଭାର୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରଫେସର ଗୀତା ଗୋପୀନାଥ ଭାରତର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ସଙ୍କଟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା ପ୍ରକଟ କରିଛନ୍ତି। ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ପ୍ରଦୂଷଣର ପ୍ରଭାବ କୌଣସି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବାଣିଜ୍ୟ ଶୁଳ୍କ (Tariffs) ତୁଳନାରେ ଢେର ଅଧିକ ଏବଂ ଏହାକୁ ଏକ ‘ମିସନ୍’ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି ସମାଧାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।ଗୀତା ଗୋପୀନାଥଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ବକ୍ତବ୍ୟ:ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଭାବ: ଗୀତା କହିଛନ୍ତି ଯେ, ବ୍ୟବସାୟ ବିକାଶ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ବେଳେ ପ୍ରଦୂଷଣକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଅଣଦେଖା କରାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଭାରତରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ବହୁତ ବଡ଼। ବାୟୁର ମାନ ଖରାପ ହେବା ଯୋଗୁଁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଉପରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ବଢୁଛି ଏବଂ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଦକ୍ଷତା (Productivity) କମୁଛି, ଯାହା ଦେଶର ମୋଟ ଘରୋଇ ଉତ୍ପାଦ (GDP) କୁ ଗଭୀର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି।ମାନବିକ କ୍ଷତି: ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କର ଏକ ରିପୋର୍ଟକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଭାରତରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପ୍ରଦୂଷଣ ଯୋଗୁଁ ପ୍ରାୟ ୧୭ ଲକ୍ଷ (୧.୭ million) ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟୁଛି। ଏହା ଦେଶର ମୋଟ ମୃତ୍ୟୁ ସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୧୮ ପ୍ରତିଶତ।ନିବେଶକଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ: ପ୍ରଦୂଷଣ ଯୋଗୁଁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ନିବେଶକମାନେ ଭାରତରେ ନିଜର କାରଖାନା ବା ଅଫିସ୍ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଭୟ କରୁଛନ୍ତି। ଯଦି ଜଣେ ନିବେଶକଙ୍କୁ ଲାଗେ ଯେ ଏଠାକାର ପରିବେଶ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ବିପଜ୍ଜନକ, ତେବେ ସେ ନିବେଶ କରିବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେବେ।କାହିଁକି ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ‘ଶୁଳ୍କ’ ଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର?ଗୀତା ଗୋପୀନାଥଙ୍କ ଅନୁସାରେ:ଶୁଳ୍କ (Tariffs): ଏହା ଏକ ସାମୟିକ ବାଣିଜ୍ୟିକ ବାଧା, ଯାହା ଆଲୋଚନା ମାଧ୍ୟମରେ କମାଯାଇପାରେ।ପ୍ରଦୂଷଣ: ଏହା ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବୋଝ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷତି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡପିଛା ଆୟରେ ହ୍ରାସ ଭବିଷ୍ୟତର ଅଭିବୃଦ୍ଧିକୁ ମନ୍ଥର କରିଦିଏ।ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ:ସେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ପ୍ରଦୂଷଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକୁ ଏକ ‘ୱାର୍ ଫୁଟିଂ’ (War Footing) ବା ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ଭିତ୍ତିରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉ। ଭାରତ ୨୦୨୮ ସୁଦ୍ଧା ବିଶ୍ୱର ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ ଅର୍ଥନୀତି ହେବାକୁ ଯାଉଛି, କିନ୍ତୁ ସ୍ଥାୟୀ ବିକାଶ ପାଇଁ ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ।
